Art & Design. Haiku przy stole.

Słowem wstępu, każdy wiersz haiku jest obrazkiem — szkicem, który odbija aktualny stan jakiegoś wycinka świata w sposób możliwie najpełniejszy, gdyż oddaje jego barwę, muzykę, nawet zapach i całą otaczającą go atmosferę, działającą na uczucia poety i czytelnika. Podobnie jak w obrazach zen [tzw. zenga], gdzie poszczególne cząsteczki wszechświata: drzewo, ptak czy nawet tylko liść, istnieją samotnie w białej i pustej przestrzeni, opisując ten świat w sposób najkrótszy i najbardziej wyczerpujący.

Porównanie haiku z malarstwem zen nie jest tutaj przypadkowe, albowiem oba przejawy sztuki stworzone zostały przez tę samą myśl: chęć świadomego przeżycia momentu teraźniejszego.

Haiku przy stole wabi sabi:

 Tsugi no ma no

hi de zen ni tsuku
samusa ka na

Siada do stołu
Przy świetle od sąsiada
mróz i ja

Issa (1818-1823)

 Nan no ki no
hana to wa shirazu
nioi ka na

Nie widzę drzewa
nie wiem jakie to kwiaty
– pachną

Bashō (1688)

 

Uzumibi ya
kabe ni wa kyaku no
kageboshi

Żarzą się węgle
przy ścianie usiadł gość
– cień mnicha

Bashō (1692)

Ze zbioru wierszy haiku

Tłumaczenie: Agnieszka Żuławska-Umeda